Bazen sadece yaşamak istiyorum.
Hani düşünmeden. Sadece sabah kalkmak, kahvemi yapmak ve günün akışına karışmak...
Ama o iç ses yok mu… Hiç susmuyor.
"Neden yaşıyoruz?",
"Bu yaptığın şeyin anlamı ne?",
"Şu anda ne için çabalıyorsun gerçekten?"
Hayat bir dizi soru işareti gibi.
Cevapladıkça yenileri geliyor.
Ve bazen gerçekten yorgun hissediyorum.
Yani mesele çalışmak, çaba göstermek değil. Mesele: "Niye bu kadar düşünüyorum?"
Bazıları çok kolay yaşıyor gibi.
Akışına bırakmış.
Oysa biz? Her adımda “bir dakika, bu doğru mu?” deyip duruyoruz.
Kimi zaman "çok mu hassasım acaba?" diyorum kendi kendime.
Ama sonra fark ediyorum:
Ben sadece hayatta “gerçekten burada mıyım” diye kontrol etmek istiyorum.
Sorgulamak kötü bir şey mi?
Hayır. Ama bazen biraz sessizlik de lazım.
Kafanı değil, kalbini dinlemek mesela.
Her şeye anlam yüklemek zorunda olmadığını hatırlamak.
Yani belki de "sadece yaşamak" da başlı başına bir cevaptır.
Ve biliyor musun?
Eğer sen de böyleysen…
Yalnız değilsin.
Sorgulamak bazen bizi yorar, ama aynı zamanda insan yapan şey de budur.
Birlikte düşünmeye, birlikte susmaya varım.
☕
#bikahvemolası
Yorumlar
Yorum Gönder