Farkındalık..🙈🙉🙊

Bazen etrafımdaki insanlara bakıyorum da…

Sanki hiçbir şeyden haberim yokmuş gibi davranıyorlar.

Öyle rahat, öyle pervasız anlatıyorlar ki birbirlerine dair sırları.

Ve ben dinliyorum…

Sadece dinliyorum.

Ama bilmedikleri bir şey var:

Ben her şeyin farkındayım.

Kimin ne niyetle konuştuğunu,

kimin bir başkasını nasıl pazarlık konusu yaptığını,

kimin sahte dostluk maskesinin ardında gerçek yüzünü gizlediğini görüyorum.

O yüzden artık susuyorum.

Çünkü bazı sessizlikler,

konuşmaktan daha çok şey anlatır.

Beni en çok yoran şey;

birinin dürüst görünmeye çalışırken içten içe oyunlar oynaması.

Sanki herkes birbirini aldatmaya çalışıyor ama

herkes “en dürüst benim” rolünde.

Oysa dostluk böyle olmamalı.

Samimiyet gizli kapaklı fısıltılarla değil,

açık yüreklilikle, saygıyla, sadakatle yaşanmalı.

İnsanın güvendiği insanların arasında kendini tedirgin hissetmesi ne acı…

Bazen “en yakın” bildiklerinin yanında bile diken üstünde oturuyorsun.

Bir gün bir şey söyleyip diğer gün onu bir başka kişiden duyduğunda,

bir daha kimseye içini açmak gelmiyor içinden.

Sonra soğuyorsun…

Biraz ondan, biraz bundan…

Ama en çok kendini kandıran yanından.

Çünkü inanmak istemiyorsun;

dost sandıklarının aslında yalnızca “konuşma fırsatı” kollayan kişiler olduğunu.

Ben artık konuşmaktan çok izliyorum.

İzledikçe görüyorum.

Ve fark ettikçe yalnızlaşıyorum.

Ama bu yalnızlık, kalabalık bir kandırmacadan

daha huzurlu hissettiriyor.

Ve şunu söylüyorum kendi kendime:

Her şeyin farkındayım.

Ama susuyorum. Çünkü fark etmek, bazen cevap vermekten daha onurludur.

Sesli olarak dinlemek isterseniz 👇 🌿