Bir Dil Yabancıysa, Her Şey Yalnız Kalır
Gün burada yine erken başlıyor.
Çocukları okula yetiştir, işe bir göz at, ev toparlanacak, markete uğranacak.
Dışarı çıktığında tanımadığın bir dil fısıldıyor kulağına.
Kimi zaman hızlı, kimi zaman anlaşılmaz…
Anlamasan da tebessüm ediyorsun.
Çünkü alışmaya çalışmak, burada yaşamın bir parçası.
Ama içten içe yoruyor bu çaba.
Her kelimeye kulak kesilmek, her konuşmaya hazırlıklı olmak.
Bir selamı doğru söyleyip söylemediğini düşünmek.
En çok da içinden geldiği gibi konuşamamak.
Çünkü bazen anlatacak o kadar çok şeyin olur ki… ama kelimeler seni yarı yolda bırakır.
Ev sıcak, çocukların sesiyle, eşinle paylaştığın anlarla dolu.
Ama bazı akşamlar bir çay demlemek istersin annene…
“Gel, sen otur, ben hallederim” diyeceğin bir anne sesi beklersin mutfakta.
Çaydanlıktan yükselen buharı görürsün, ama o buhar annenin gülümsemesini getirmez.
Ve anlarsın, sadece çay değil, birlikte içilen çayın sıcaklığı özlenirmiş aslında.
Dostlarını hatırlarsın sonra.
Çok değil, iki üç samimi yüz…
Bir kahve masasında saatlerin nasıl geçtiğini anlamadığın geceler…
Gülmelerin içinde gözyaşlarını sakladığın konuşmalar…
Şimdi onların yerini sessizlik aldı.
Kahve yine var ama karşısında sadece kendi düşüncelerin oturuyor.
Yalnızlık burada dört duvar değil, dört mevsim gibi geçiyor.
Kış uzun sürüyor belki; ama bazen yaz günlerinde bile içini üşütüyor bu eksiklik.
Biri sana "Nasılsın?" dediğinde anlatamıyorsun tam olarak.
Çünkü özlemi başka bir dilde tarif etmek kolay değil.
Yine de devam ediyorsun.
Çocukların için, kurduğun düzen için, kendi seçtiğin hayat için…
Ama bazı akşamlar yorgun düşüp pencereye yaslandığında,
Bir kahve alıp sessizce içtiğinde, kalbinin çok uzaklarda bir masada oturduğunu hissediyorsun.
O masa, annenin mutfağı belki.
Ya da en yakın arkadaşının salonundaki köşe koltuk…
İşte gurbette olmak, bazen hiç susmayan bir iç sesi dinlemektir.
O ses sana der ki:
“Alışıyorsun, güçlü duruyorsun ama… seni en çok anlayanlar çok uzakta.”
Ve sen bu özlemi kucaklarsın.
Çünkü biliyorsun:
Bir fincan kahve, bir mesaj, bir ses kaydı, bir fotoğraf…
Hepsi bir köprü olur kalbinle memleketin arasında.
Sesli olarak dinlemek isterseniz 👇
Yorumlar
Yorum Gönder